اخبار ووشو

اخبار ورزش زیبای ووشو

سه شنبه بیست و ششم شهریور 1387 :: 10:23 :: نويسنده : خدمتگذار ووشو

يكى از موضوعات بسيار مهم براى ورزشكاران استفاده از مكمل هاى غذايى است و اينكه چه بخورند، چه مقدار بخورند و چه وقت بخورند در نظر داشته باشيد يك رژيم مكمل غذايى بعضى مواقع مى تواند بى اثر باشد مثل اينكه از زيبايى يك جنگل به خاطر درختان آن غافل شويم. يعنى هدف اصلى مصرف مكمل ها را فراموش كنيم و متوجه نشويم دقيقا يك بدنساز موفق، چه كارى انجام مى دهد.
اگر اين ويتامين ها نباشند، توليد انرژى يا رشد ماهيچه ها به زحمت انجام مى شود و توده عضلانى شروع به تحليل رفتن مى كند و تراكم استخوان ها رو به زوال خواهد گذاشت و همه سيستم هاى بدن شروع به ضعف مى كنند. بيشتر اوقات ما مواد ضرورى بدن را فراموش مى كنيم و تنها به مواد انرژى زا مثل كربوهيدرات ها و پروتيين ها و چربى ها توجه داريم. همه ويتامين هاى محلول در آب (به جز ويتامين C) به صورت كلى تركيب شده هستند با ويتامين B و Complex B (شامل ويتامين هاى B1 و B2 و B3 و B6 و B12 و بيوتين و پانتونيك اسيد) چون اين ويتامين ها محلول در آب هستند، به سختى وارد بافت چربى مى شوند بنابراين در بدن ذخيره نمى شوند و مقدار زيادى از آنها دفع مى شود و دچار مسموميت نمى شوند. اين ويتامين ها به طور مداوم بايد در يك رژيم بدنسازى مورد استفاده قرار گيرند.
۱ـ ويتامين ۱۲ B
عملكرد هاى اين ويتامين زياد هستند، از جمله شركت در متابوليسم كربوهيدرات و نگهدارى از بافت عصبى و تحريك عضلات توسط اعصاب و شركت در عملكرد انقباض و توازن و رشد عضلات نقش دارد. ويتامين ۱۲B از غذاهايى با منشا حيوانى به دست مى آيد بنابراين آن دسته از ورزشكارانى كه يك رژيم گياهى سخت را ادامه مى دهند، بايد در رابطه با اين مكمل هاى ويتامين ۲۱B با يك پزشك مشورت كنند. براى برطرف كردن كمبود اين ويتامين تزريقات۱۲ B در بين ورزشكاران متداول است، به طورى كه آنان معتقدند كه ۲۱B عملكرد را بهتر مى كند.
۲ـ بيوتين
در تحقيقات انجام شده مشخص شده است كه بدنسازان مشكل زيادى در حفظ مقدار سطح طبيعى آن دارند و علت اين مشكل خنثى كننده بيوتين است كه ماده اى به نام اويدين است. اويدين در سفيده تخم مرغ خام كه يك ماده اساسى براى ورزشكاران است، وجود دارد بنابراين بدنسازان با كمبود بيوتين روبه رو مى شوند. بيوتين نقش حياتى در متابوليسم اسيد هاى آمينه و تهيه انرژى از بسيارى از منابع را دارد.
۳ـ ويتامين B2 (ريبوفلاوين)
ويتامين ۲B در توليد انرژى كه از سه مرحله تشكيل شده، شركت دارد و قدرى هم با متابوليسم پروتيين مربوط است و يك نسبت قوى بين جرم بدون چربى بدن و ۲B وجود دارد.
مطالعات نشان داده كه زن ها بيشترين احتياج B2 را در سطح فعاليت نرمال دارند و علاوه بر آن ثابت شده كه مكمل B2 تحريك پذيرى ماهيچه ها را بالا برده و در تمرين ورزشكاران ماده اساسى است.
۴ـ ويتامين A2
بيشتر ما ويتامين A را كمك كننده بينايى مى دانيم اما بدنسازان به منفعت هاى ديگر آن نيز احتياج دارند. يكى از فعاليت هاى ديگر ويتامين A شركت در ساختن پروتيين، فرآيند اصلى رشد ماهيچه است. دوم در توليد گليكوژن كه سوخت ذخيره شده براى فعاليت هاى بيشينه و شديد است و شكل اساسى مقدار اندك آن در بدن بدنسازان است.
۵ـ ويتامين E
ويتامين E يك آنتى اكسيدان قوى است و از غشاى سلول ها محافظت مى كند و از آنجا كه بيشتر فرآيندهاى متابوليكى بدن باعث رشد سلول هاى ماهيچه اى مى شوند، به سلامت غشاى سلولى وابسته اند. اين ويتامين اهميت به سزايى دارد. علاوه بر آن، آنتى اكسيدان ها به كاهش تعداد راديكال هاى آزاد در بدن كمك مى كنند و مانع تغييرات سلولى و تخريب آن و حتى سرطان مى شود.
۶ـ ويتامين ۳ B (نياسين)
اين ويتامين در نزديك به ۶۰ فرآيند متابوليك مربوط با توليد انرژى دخيل است و به دليل سوخت حركتى، براى بدنسازان اهميت ويژه اى دارد. تحقيقات نشان مى دهد ورزشكاران بيش از غير ورزشكاران به B3 نياز دارند. علاوه بر اينها B3 به گشاد شدن عروق منجر مى شود و در ميدان مسابقه به ورزشكار كمك زيادى مى كند اما بايد توجه كرد در حين مسابقه و در طول تمرين چون در سوختن چربى ها اختلال وارد مى كند، نبايد استفاده شود.
۷ـ ويتامين D
نقش اصلى آن در جذب كلسيم و فسفر است. كلسيم در انقباض ها عنصر اصلى است. اگر ذخاير مناسبى از كلسيم در دسترس ماهيچه ها قرار نگيرد، انقباض هاى قوى و سخت ماهيچه ها را نمى توان تحمل كرد البته كلسيم باعث تراكم استخوان ها نيز مى شود.
۸ـ ويتامين B1 (تيامين)
تيامين از ويتامين هايى است كه براى متابولسيم پروتيين و رشد مورد نياز است. تيامين همچنين در تشكيل هموگلوبين نقش دارد. همانطور كه مى دانيد، در ورزش هاى هوازى انتقال اكسيژن ضرورى است پس ويتامين B1 در تحمل افزايش سطح تمرين اهميت دارد و از جمله ويتامين هاى اندكى است كه عملكرد را افزايش داده و به مقدار زياد، مورد نياز ورزشكاران است و مقدار نياز به آن متناسب با شدت فعاليت است.
۹ـ ويتامين B6 (پيريدوكسين)
از جمله فعاليت هاى آن شركت در متابوليسيم پروتيين، رشد و بهينه سازى كربوهيدرات ها است و تنها ويتامينى است كه به طور مستقيم در جذب پروتيين دخيل است. هر چقدر پروتيين مصرفى بيشتر باشد، مصرف اين ويتامين هم بايد بيشتر باشد بنابراين كاربرد عميقى در رشد دارد.
۱۰ـ ويتامين C (اسيد اسكوربيك)
بيشتر ورزشكاران اهميت ويتامين C را در موفقيت نمى دانند. ويتامين C يك آنتى اكسيدان است كه سلول هاى ماهيچه اى را محافظت مى كنند و از خطر راديكال هاى آزاد جلوگيرى مى كند.

تصويرسازى ذهنى در ورزش

سه شنبه بیست و ششم شهریور 1387 :: 10:21 :: نويسنده : خدمتگذار ووشو

در ورزش حرفه اى امروزه از مسايل روانشناسى بسيار استفاده مى شود كه يكى از مقوله هاى مهم آن تصويرسازى ذهنى است. تصويرسازى ذهنى براى بالا بردن توان عضله و توان بدنى مفيد است اما براى آنكه تمام تاثيرات لازم و مفيد از آن برده شود بايد مراحل انجام اين كار به صورت كامل رعايت شود و يكسرى مولفه ها در نظر گرفته شود. در اين مطلب راه و روش درست تصويرسازى ذهنى به صورت كامل گفته مى شود.
۱ـ هر فردى مجهز به يك ضمير خودآگاه (ذهن هوشيار) و يك ضمير ناخودآگاه (ذهن نيمه هوشيار) و يك ضمير فوق آگاه (ذهن فوق هوشيار) است.
۲- يكى از راه هاى تغيير افكار، تغيير تصاوير ذهنى است.
۳ـ هر فردى، يك تصوير ذهنى از خود دارد كه برآينده خود پندارهاى او در موضوعات مختلف است.
۴ـ فكر كردن و تكرار ذهنى يك تجربه باعث تقويت تصويرذهنى و تاييد بيشتر آن مى شود.
۵ـ ابتدا بايد تصويرذهنى را اصلاح كرد.
۶ـ تصاوير ذهنى قابليت جراحى شدن را دارند.
۷ـ تصاوير ذهنى تامين كننده برنامه هاى ضمير ناخودآگاه ما هستند و ضمير ناخودآگاه مسؤول اجرايى بخش اعظم زندگى ماست.
۸ ـ مغز ما به دو نيم كره راست و چپ تقسيم مى شود كه نيمكره چپ امور مربوط به استدلال و منطق و تجزيه و تحليل و تفكر عمودى را كنترل مى نمايد و نيمكره راست مسائل مربوط به تخيل و سليقه و هنر و احساس و … را شامل مى شود.
۹ـ نيمكره راست نسبت به لحن، بلندى، كوتاهى و جهت صدا حساس است.
۱۰ـ نيم كره راست نسبت به محتوا و مضمون پيام حساس است و به محتواى كلامى و منطقى آن كارى ندارد. بنابر اين تلقينات و پيام هايى كه مورد تاكيد خاص قرار بگيرند به نيمكره راست مغز مى روند.
۱۱ـ براى ايجاد يك حالت جديد بايد مديريت تصاوير ذهنى را به طرز قابل قبولى فرا بگيريد.
۱۲ـ هر تصويرى ذهنى داراى كيفيت هاى فرعى است (بصرى - سمعى - لمسى)
۱۳ـ مهمترين كيفيت هاى فرعى تصاوير:
- حركت و سكون
- رنگى يا سياه و سفيد
- نور و ميزان روشنى
- اندازه
- فاصله
- چند بعدى
- تضاد رنگ
- زاويه ديد
- سرعت
۱۴ - مهمترين كيفيت هاى فرعى سمعى
۱ـ شدت ۲- ارتفاع ۳- سكوت ۴- لحن و طنين ۵ - فركانس صدا ۶- جابجايى ۷ - فاصله
۱۵- مهمترين كيفيت هاى فرعى لمسى:
۱- سردى و گرمى ۲- فشار ۳ - وزن ۴ - غلظت ۵ - سوزش ۶ - درد
۱۶- مى توان با استفاده از كيفيت هاى فرعى، تصاوير ذهنى را كارگردانى نمود.
۱۷ - تصاوير ذهنى به حالت خود احساس و ديگر احساس وجود دارد كه معمولا براى جذب و دريافت از حالت خود احساس و براى دفع از حالت ديگر احساس استفاده مى شود.
۱۸- براى استفاده از تكنيك هاى تصويرسازى ذهنى بايد به چند نكته توجه داشته باشيد:
۱- در زمان حال ۲- مثبت ۳ - با آرامش مناسب
۱۹- براى تحقق هر هدفى، ابتدا تصاوير روشن و مناسبى با توجه به كيفيت هاى فرعى بسازيد (حالت خود احساس)
۲۰- ضمير خود آگاه به منزله سواركار و ضمير ناخودآگاه به منزله اسب است.
۲۱- تلقين و تكرار تامين كننده ضمير ناخودآگاه است و بايد در سطح مربوط به آن به كارگيرى و استفاده گردد.
۲۲- يكى از خطاهاى رايج در استفاده از تكنيك ها تصوير ذهنى اين است كه سطح هوشيار و خود آگاه را در لحظه استفاده از تصاوير ذهنى دخالت مى دهند. هر يك بايد كار خودش را انجام دهد.
۲۳- هر كسى بايد يك استراحتگاه ذهنى و يك خوابگاه ذهنى داشته باشد.
۲۴ - قبل از مطالعه ، كلاس، امتحان و هر كار مهم ديگر ابتدا به مدت چند دقيقه با رعايت شرايط و ضوابط لازم تصوير ذهنى مربوطه را در حالت خود احساس بسازيد و سپس كار را انجام دهيد.
۲۵- براى استفاده از تصوير ذهنى بايد در حالت «الفا» قرار گرفت.
۲۶- طبقه بندى امواج مغزى به صورت زير است:
۱- امواج «بتا»: حالت عادى و هوشيار با فركانس ۱۴ تا ۲۵ و ندرتا ۵۰ سيكل در ثانيه
۲- امواج «آلفا»: حالت آرامش و استراحت ذهن و جسم - نظم قابل توجهى دارند - فركانس بين ۴ تا ۱۳ سيكل ثانيه.
۳ - امواج «تتا»: خواب سبك با فركانس ۶ تا ۷ سيكل ثانيه.
۴- امواج «لاندا»: خواب عميق فركانس كمتر از ۵/۳ سيكل در ثانيه.
بهترين حالت براى RELAXTIONامواج آلفا است.
۲۷- در هر روز حداقل ۲ مرتبه و هر مرتبه حدود ۲۰ دقيقه تمرين آرام سازى ذهن و جسم را انجام دهيد.
۲۸- استفاده از تصاوير و صحنه هاى طبيعى جذاب در ايجاد استراحت ذهنى بسيار موثر است.

۲۹ـ بعضى از موسيقى ها براى رسيدن به حالت آلفا كمك موثرى است.
۳۰ـ توجه به نقاط قوت و تجربيات مثبت و لذتبخش در هنگام تصويرسازى ذهنى، عامل بسيار خوبى براى تقويت حس مثبت است.
۳۱ـ با استفاده از پيشرفت هايى كه در علم NLP و سايكوسيبرنتيك مشاهده مى شود با حد بسيار بالايى مى توان از شكل هاى مختلف تصوير ذهنى براى تسلط بيشتر بر ذهن (نه تسلط بر نفس) استفاده كرده توصيه مى شود.

تأثير دويدن در پيشگيرى ازعارضه زانو

سه شنبه بیست و ششم شهریور 1387 :: 10:19 :: نويسنده : خدمتگذار ووشو

نتايج مطالعات جديد نشان مى دهد كه دويدن به طور منظم در پيشگيرى از بروز استئوآرتريت (التهاب استخوان و مفصل) مفيد است.
پژوهشگران مى گويند: دويدن به طور حتم هرگونه احتمال بروز مشكلات و ناراحتى هاى زانو را از بين مى برد و افرادى كه عادت به دويدن ندارند بيشتر به عارضه استئوآرتريت مبتلا مى شوند.
نتايج اين تحقيق در چاپ ماه آينده نشريه «اسكلتال راديولوژى» منتشر خواهد شد. در اين تحقيقات گروهى از راديولوژيست هاى اتريشى تصاوير ام آر آى از زانوى هفت دونده را ارائه كردند كه در مطالعات قبلى و پيش از شركت در ماراتن وين در سال ۱۹۹۷ شركت كرده بودند.
بررسى ها نشان داد: شش نفر از اين گروه هفت نفرى كه پس از آن رقابت به طور مداوم به دويدن ادامه داده بودند در طول يك دوره ده ساله دچار هيچ آسيب جديد در ناحيه مفاصل زانو نشده بودند.
در مقابل تنها فردى كه دويدن در فواصل طولانى را در اين مدت رها كرده بود دچار تخريب شديد ساختارهاى داخلى زانوهايش شده بود.
از سوى ديگر يك مطالعه بلند مدت در دانشگاه استانفورد در همين زمينه روى ۴۵ دونده و ۵۳ نفر كه عادت به دويدن نداشتند از سال ۱۹۸۴ صورت گرفته است. تمام اين افراد با اشعه ايكس پرتونگارى شدند.
نتايج مطالعات نشان داد كه پس از گذشت ۱۸ سال ۲۰ درصد از دوندگان دچار التهاب مفصلى در زانوهايشان شدند در حالى كه اين رقم در بين گروهى كه عادت به دويدن نداشتند به ۳۲ درصد مى رسيد.
اين دو پژوهش با ارائه شواهد علمى بيشتر تأكيد مى كنند كه دويدن در حفظ سلامت مفصل ها مؤثر است.
اما اين پژوهشگران تأكيد كردند: ما هنوز هم در اين مرحله از آزمايشات نمى توانيم نتيجه قطعى را به دست آوريم و نمى توانيم قاطعانه به دويدن به عنوان راهى براى حفاظت از زانوها توصيه كنيم.
از سوى ديگر، كالج طب ورزش امريكا اخيرا گزارش كرده است كه هر پوند وزن اضافى در توده بدنى، چهار برابر پوند بر فشار وارد شده به زانو مى افزايد و بنابراين با اين روال پس از گذشت يك دهه احتمال ابتلا به آرتريت يا التهاب مفاصل ۵۰ درصد افزايش پيدا مى كند. بنابراين دويدن مى تواند به عنوان يك عامل كاهش دهنده وزن در حفاظت از مفاصل زانو نقش بسزايى ايفا كند.

منوي اصلي

درباره وبلاگ