|
اخبار ووشو
اخبار ورزش زیبای ووشو
چهارشنبه چهاردهم اسفند 1387 :: 9:23 :: نويسنده : خدمتگذار ووشو
تنفس، روش دم و بازدم یکی از مهمترین موضوع ها، هنگام انجام تمرینات و حرکات ورزشی هستند. تنفس صحیح و درست می تواند انرژی زیادی را برای بدن حفط کند و همچنین بدن را سالمتر نگه دارد.
در حالی که روش غیر صحیح آن می تواند انرژی زیادی از بدن بگیرد و به سلامت بدن آسیب وارد کند. تنفس صحیح همچنین باعث می شود تا انتقال و تامین خون از قلب به رگهای بدن، بهتر و مرتبتر انجام پذیرد. این موضوع به عملکرد بهتر سیستم لنفانی انسان نیز کمک می کند. فراموش نکنید که التبه نوع هوایی که تنفس می کنید نیز بسیار مهم است. هوای تنفس شونده - بویژه هنگام انجام تمرینات و حرکات ورزشی - می بایست پاک و غیر آلوده باشد. روش صحیح تنفس توجه داشته باشید که هنگام تمرینات ورزشی، تنفس خود را ریتمیک و از روی نظم کنترل کنید. همچنین دقت کنید که تا حد امکان آرامش را حفظ کنید و از تند نفس کشیدن جلوگیری کنید. سعی نکنید تا با دهان نفس بکشید. البته برای خارج کردن سریعتر هوا می توانید از دهان استفاده کنید، اما برای کشیدن آن اصلا" از دهان استفاده نکنید. بکارگیری دهان برای عمل دم باعث می شود تا هوا به حجم نامشخص (زیاد) وارد بدن گردد بدن اینکه فیلتر شود. بینی با فیلترهایی که در قسمت ورودی خود دارد، هوای دم را پاک سازی می کند. همچنین بینی با حجم کمتری که دارد باعث می شود تا حجم هوای دم کنترل شده و به مقدار مورد نیاز باشد. تنفس از دهان باعث خشکی دهان و گلو می شود که این موضوع به خشک شدن آب بدن و کسری انرژی کمک می کند. روش توصیه شده اینست که دم از راه بینی و بازدم از راه دهان انجام گیرد. در این روش البته بهتر است که هنگام کشیدن هوا، دهان کاملا" بسته باشد. البته روش دم و بازدم از راه بینی بیشتر توصیه می گردد. در این حالت دهان در هر دو حالت (دو و بازدم) کاملا" بسته است. اما چگونگی تنفس نیز امری بسیار مهم است. برای کشیدن تنفس، نگه داشتن نفس در بدن و بیرون دادن آن مدت زمانی نسبی لازم است تا حرکت ریتمیک حفظ گردد، که این موضوع در هنگام انجام تمرینات امر مهمی است. همانطور که قبلا" نیز اشاره شد، آرامش در تنفس لازم است تا حفظ گردد. بعد از انجام تمرینات و یا هنگام استراحت بین هر تمرین، سعی کنید تا به صورت عمیق در روش زیر چند مرتبه تنفس کنید: اگر برای مثال یک ثانیه را صرف کشیدن نفس عمیق می کنید، چهار برابر آنرا (چهار ثانیه) می بایست برای نگه داشتن نفس در بدن صبر کنید. سپس در زمان دوبرابر آن (دو ثانیه) باید نفس را بیرون دهید. این مدت زمانها بستگی به نوع نفس کشیدن شما دارد. اما نسبتها می بایست رعایت شوند. یعنی اگر دم دو ثانیه به طول انجامد، نگه داشتن آن باید هشت ثانیه طول کشد و بازدم نیز چهار ثانیه. این نوع روش تنفس چه برای کسانی که ورزش می کنند و چه کسانی که نمی کنند، در روز سه مرتبه ده باری توصیه می شود. یعنی ده بار صبح، ده بار عصر و ده با قبل از خواب. تغذیه نیز نباید فراموش شود. اشخاص ورزشکار می دانند که هنگام ورزش نباید معده یا روده شان پر باشد. چرا که این موضوع به غیر از مشکلاتی که به سلامت انسان وارد می کند، باعث فشار به ریه نیز می شود. سه شنبه دوازدهم آذر 1387 :: 9:25 :: نويسنده : خدمتگذار ووشو
به خستگى طولانى مدت و افت عملكرد ورزشى يك ورزشكار كه غالبا براثرافراط درتمرين يااجراى برنامه هاى غلط تمرينى ايجاد مى شود. تمرين زدگى (Overtraining ) گفته مى شود. ميزان شيوع دقيق تمرين زدگى در رشته هاى مختلف ورزشكاران كاملاً مشخص نيست اما گزارش هاى متعددى ازشيوع اين وضعيت ناخوشايند در ورزشكاران رشته هاى بسكتبال، مشتزنى، دوچرخه سوارى، شنا، دو وميدانى، جودو وكشتى ارائه شده است . به عنوان مثال، ميزان شيوع تمرين زدگى درشناگران حدود ۱۰ تا۴۰ درصد و در دوندگان بين ۱۰ تا۶۰ درصد گزارش شده است .
علل اصلى تمرين زدگى ازميان علل مختلفى كه تاكنون درمورد تمرين زدگى گزارش شده است مى توان سه علت اصلى را برشمرد : ۱) استراحت ناكافى بين جلسات ۲) نامناسب بودن حجم وشدت تمرينات ۳) افزايش ناگهانى فشارتمرين ازعلل مهم ديگر مى توان به اجراى تمرينات قدرتى شديد، مسافرت ها ومسابقات مكرر، يكنواختى برنامه تمرينات وعدم استراحت ورزشكار درطول تمرين اشاره كرد. عواملى مثل تغذيه نادرست، ناكافى بودن خواب واستراحت، اضطراب در زندگى روزمره، فشارهاى شغلى وتغييرات يا بى نظمى هاى زندگى ازجمله اين عوامل است . به عنوان مثال، كشتى گيرانى كه درجريان كاهش وزن شديد قراردارند، استعداد بيشترى براى ابتلا به تمرين زدگى دارند. علائم ونشانه هـــا اگرچه تعداد علائم ونشانه هاى گزارش شده تمرين زدگى بيش از۱۰۰ مورد است با اين حال مى توان علائم زير را به عنوان مهمترين موارد آن درنظر گرفت . علائـــم جسمانى: ـ افزايش دردهاى عضلانى ـ افزايش ضربان قلب و فشارخون در حال استراحت ـ كاهش توان هوازى ـ تحريك پذيرى عصبى ـ توليد مقادير زيادتر لاكتات درعضلات در حين اجراى فعاليت ـ افزايش استعداد ابتلا به بيمارى هاى عفونى ـ دردهاى مفاصل و عضلات كه بين دو جلسه تمرين از بين نرود ـ تورم غدد لنفاوى ـ طولانى شدن زمان التيام زخم ها ـ افسردگى ـ اختلال در خواب ـ اختلالات خلقى ـ كاهش اعتماد به نفس ـ كاهش اشتها ـ احساس عدم امنيت علائم تمرينى ـ افت عملكرد ـ افزايش طول دوره هاى بازگشت به حالت اوليه ـ كاهش سرعت، قدرت و استقامت، افزايش زمان عكس العمل ـ استعداد بيشتر به صدمات ورزشى پيشگيرى ازتمرين زدگى پيشگيرى از تمرين زدگى، بهتر و مؤثرتر از درمان آن است.نكات مهم در اين زمينه عبارت است از: - فشار ( شدت وحجم ) تمرين را به تدريج بالا ببريد . هيچگاه در هرهفته بيش از ۱۵ تا۱۰ درصد برحجم يا شدت تمرينات نيفزاييد. - اصل تنوع را درتمرينات رعايت كنيد . گاهى از ورزش هاى ديگرى كه از نظر دستگاه هاى انرژى مشابهت زيادى به رشته ورزشى شما دارند استفاده كنيد ( مثلا تمرين تفريحى بسكتبال براى كشتى گيران) - در طراحى برخى از جلسات تمرين از خود ورزشكاران كمك بگيريد. - پيش بينى روزهاى تعطيل در برنامه تمرينات لازم است. هر هفته حداقل يك روز تعطيل كنيد. - بين فصول مختلف تمرينى از دوره هاى استراحت كامل سود جوييد. - از جلسات تمرينى كه موفقيتى براى ورزشكار درپى دارد استفاده كنيد . - ورزشكاران را تشويق به تغذيه مناسب كنيد. - با نزديك شدن به فصل مسابقات، از فشار ( به ويژه حجم ) تمرينات بكاهيد. - از روش هاى نشاط آور ( مثل ماساژ، آرام تنى، آب درمانى، دوش آب ولرم ) براى بازسازى بدن ورزشكاران بين هر دو جلسه تمرين استفاده كنيد . - صدمات و بيمارى هاى كوچك را جدى بگيريد و با توجه به آنها شدت و حجم تمرينات ورزشكار را تنظيم كنيد. - در فواصل زمانى منظم، ورزشكاران را در آزمون هاى آمادگى جسمانى شركت دهيد تا از ميزان پيشرفت يا پسرفت واقعى آنها آگاه شويد. - از ورزشكاران در معرض خطر ( نوجوانان و جوانان، ميانسالان و كسانى كه به شدت تمرين مى كنند) غافل نشويد ۰ به برنامه تمرينى آنها توجه بيشترى كنيد . - خواب ورزشكار بايد كافى باشد وگرنه در مرحله تمرينات جدى به سرعت دچار تمرين زدگى مى شود. درمان ورزشكار تمرين زده در صورتى كه ورزشكارى مبتلا به تمرين زدگى شد، بايد هر چه سريعتر درمان در مورد وى آغاز شود . همان گونه كه در قسمت علائم و نشانه ها توضيح داده شد، علائم تمرين زدگى پرشمار است.از همين رو، تشخيص دادن تمرين زدگى كار دشوارى است و بهتراست ورزشكار يا مربى با مشاهده بخشى از اين علائم (پرسشنامه تشخيص اوليه تمرين زدگى)، به پزشك مراجعه كند تا با استفاده از معاينات و آزمايش ها تشخيص و درمان لازم در مورد او صورت گيرد . با اين حال چند نكته مهم در درمان ورزشكاران تمرين زده وجود دارد كه ذكر آنها لازم است. ـ بهتر است ورزشكار حداقل ۳ هفته به استراحت بپردازد . ـ گاهى حتى لازم است ورزشكار با نظر پزشك تا ۳ ماه استراحت كند. ـ بهتراست تنها از فعاليت هاى سبك و ملايم مثل پياده روى و شنا سود جسته شود. ـ چنانچه شدت علائم روانى زياد باشد، بايد حتما ورزشكار به يك روانپزشك يا روانشناس ورزشى مراجعه كند. سه شنبه دوازدهم آذر 1387 :: 9:24 :: نويسنده : خدمتگذار ووشو
سه شنبه بیست و یکم آبان 1387 :: 12:50 :: نويسنده : خدمتگذار ووشو
تداخلات مواد مغذى در برنامه غذايى ورزشكاران يكى از مهمترين نكاتى كه متخصص تغذيه ورزشى بايد به آن توجه كند، وجود برهم كنش مواد مغذى با يكديگر است. در بسيارى از موارد حتى توصيه هاى اثبات شده تغذيه اى، اگر بدون توجه به برهم كنش مواد مغذى صورت گيرد مى تواند مشكلات زيادى را به خصوص براى ورزشكاران به وجود آورد. ورزشكاران عموما به دليل دريافت انرژى بيشتر نسبت به سايرين و كاهش وعده هاى غذايى به جهت تخصيص بخشى از زمان به ورزش و محدوديت هاى زمانى دريافت غذا قبل و پس از ورزش در هر وعده غذايى مقدار بيشترى غذا مصرف مى كنند كه علاوه بر تأمين انرژى، موجب دريافت همزمان گروه زيادى از ريز مغذى ها (ويتامين ها و مواد معدنى)، مى شود. استفاده غير اصولى و بيش از حد مكمل هاى ويتامين و مواد معدنى نيز امكان تداخل را دوچندان كرده است. براى مثال مصرف ۳ تا ۴ ليوان شير از توصيه هايى است كه توسط بيشتر كارشناسان آگاه صورت مى گيرد اما همين توصيه ساده اگر بدون توجه به تداخل مواد مغذى با يكديگر باشد بسيار خطرناك خواهد بود. بررسى ها نشان مى دهد، در افرادى كه شير مصرفى را (۳ تا ۴ ليوان در روز ) همراه وعده اصلى غذايى مصرف كرده اند به دليل وجود برهم كنش كلسيم با آهن و كاهش جذب آنها در خانم ها، موجب بروز كم خونى در اين گروه مى شود. بنابراين به نظر مى رسد حتى ساده ترين و عمومى ترين توصيه ها نيز بايد با در نظر گرفتن تمامى جوانب آن صورت گيرد كه قطعاً بدون آگاهى از برهم كنش مواد مغذى نه تنها سودمند نخواهد بود، بلكه بعضا آثار منفى نيز خواهد داشت. بنابراين به طور مختصر به مواردى از اين دست اشاره خواهد شد. سه شنبه بیست و یکم آبان 1387 :: 12:41 :: نويسنده : خدمتگذار ووشو
من هيچ وقت طرفدار شمردن كالرى ها نبوده ام. در واقع، سال گذشته، من حدود ۵/۱۳ كيلو از وزنم را بدون هيچ گونه حساب و كتابى كم كردم. مطمئناً من هم مى دانم كه يادداشت كردن خوراكى هايى كه در دهانمان مى گذاريم، به كاهش وزن كمك مى كند اما همچنين مى دانم كه عذاب دادن خودمان در مورد كالرى ها باعث مى شود كه بيشتر غذاهاى كم چرب و كم فيبر استفاده كنيم كه حتى يك جوجه را هم ارضاء نخواهد كرد.
به جاى سر و كله زدن با اعداد، من سعى مى كنم غذاهاى سالم بخورم كه منجر به موفقيت در كاهش وزن مى شوند. اگر يك انسانى مثل من كه عاشقانه غذا را دوست دارد بتواند، شما هم حتماً مى توانيد ! اين مراحل را امتحان كنيد: از سبزيجات به شدت استفاده كنيد .سعى كنيد حتماً يك نوع از سبزيجات و يك ميوه را در هر وعدة غذايى خود داشته باشيد. روزهايى كه خيلى مشغول هستم و مى دانم كه هيچ چيز سبزى در ناهارم نخواهد بود، موقع صبحانه دو تا ميوه مى خورم مقدارى توت و هلو ( يا برگه ) و انواع دانه هاى روغنى را در ماست كم چربم مى ريزم و مى خورم. من عاشق مارچوبة تازه، فلفل سبز، گوجه فرنگى خشك شده، جوانة گياهان، كاهو و بسيارى ديگر از سبزيجات هستم. ميوه ها و سبزيجات داراى فيبر زيادى هستند كه گرسنگى را از شما دور مى كنند. روزى ۹ بار آنها را مصرف كنيد، به نظر خيلى مى آيد اما اگر نمى خواهيد كاهش وزن داشته باشيد، مى توانيد موقع ناهار يا شام سالاد بخوريد. ميان وعده ها را با دقت انتخاب كنيد. پروتئين (مثل پنير كم چرب) را به ميان وعده هاى خود اضافه كنيد. تحقيقات نشان مى دهند كه پروتئين مى تواند تأثير لپتين را، هورمونى كه اشتها را كنترل مى كند، افزايش دهد . من عاشق هوموس (يك غذاى يونانى كه از مخلوط نرم نخود، روغن و سير درست مى شود) هستم و مقدارى هم از سبزيجات ديگر به آن اضافه مى كنم و به جاى انواع نان ها و كلوچه ها مصرف مى كنم. پروتئين همچنين حجم معده را پر كرده و از ميل به چيپس، شيرينى و مانند آن جلوگيرى مى كند. آب بيشترى بنوشيد. رژيمى هايى كه آب را جايگزين نوشيدنى هاى شيرين كرده اند، وزن كم مى كنند. بر اساس تحقيقى كه انجمن چاقى در بوستون انجام داده است، آنهايى كه H2O بيشترى ميل كرده اند، وزن بيشترى كم كرده اند. براى غذاهايتان برنامه ريزى داشته باشيد. كمى توجه به سهم هر وعدة غذايى به شما كمك مى كند كمتر بخوريد و در عين حال ارضا هم شويد. با سالاد شروع كنيد و آن را به چهار قسمت تقسيم كنيد تا وعده هاى غذايى شما سالم بمانند. نصف بشقاب بايد سبزيجات، يك چهارم آن پروتيين كم چرب (۸۵ تا ۱۷۰ گرم ماهى، مرغ ) و يك چهارم ديگر آن غلات (۲/۱ تا يك فنجان برنج سبوس دار، سيب زمينى يا پاستاى غنى شده) باشد. وعده هاى غذايى را حذف نكنيد. وقتى شما بيشتر از ۵ ساعت بين وعده هاى غذايى تان فاصله مى اندازيد، بدنتان ممكن است كورتيزول بيشترى آزاد كند، هورمونى كه مى تواند اشتها را افزايش دهد. من گرسنه و عصبانى مى شوم، معده ام شروع به سوختن مى كند و مغزم براى هر چيز كوچكى اذيت مى شود. بعد هرچيزى جلويم باشد مى خورم، معمولاً يك كلوچه يا هر شيرينى ديگرى. من مى فهمم كه در حال خاموش كردن شعله هاى گرسنگى هستم اما چه بهتر است كه از اول نگذارم كه وارد اين مرحله بشوم. انگليسى ها ماست را به عنوان صبحانه مصرف مى كنند كه ما مى توانيم آن را با شيرجايگزين كنيم. چهارشنبه هشتم آبان 1387 :: 10:57 :: نويسنده : خدمتگذار ووشو
بررسی دقیق این مطلب که امروزه چند سبک در سراسر چین تمرین می شود کار دشواری است. بیش از صد مدرسه ( معبد ) وجود دارد و هر مدرسه به نوبه خود شامل چندین سبک جداگانه می باشد. یانگ چون چوان ( بوکس جوانی جاودان) در استان فوجیان ابداع شد و بعد ها به طرف جنوب در گوانگ دونگ، ماکائو و هنگ کنگ گسترش یافت . یانگ چون چوان یکی از چندین سبک زیر مجموعه نان چوان( مشت جنوبی) است. سبک پویا و نیرومندی که در جنوب رود یانگ تسه بسیار پرطرفدار است .در میان سبکهای مختلف نان چوان ، معروف ترین آنها عبارتند از: هانگ جیاچوان ، لیا جیا چوان، کای جیا چوان، لی جیاچوان، موجیاچوان ، اینها پنج مدرسه برتر نان چوان می باشند. مدریه های دیگر نان چوان عبارتند از: بوکس درنا و ببر و یانگ چون چوان( بوکس جوانی جاودان)، جیاچوان( بوکس شوالیه)، هاکاچوان و فوجیا چوان( بوکس بودائی) و پای می چوان و ریو چوان( بوکس کونفوسیوسی)، نان جی چوان، لی یان شائو چوان، دیائوجیائو چوان، یوجیاجیائو و سونگ جیاجیائو این تعداد مدارس مختلف، تنوع وسیعی از سبکها را در بر دارند به عنوان نمونه در استان گوان دونگ بیش از 350 روتین بدون سلاح و 100 روتین با سلاح وجود دارد که متعلق به مدارس مختلف می باشند .بی چوان، ( بوکس شمالی) اصطلاح عامی می باشد برای مدارس مختلف ووشو در استان های شمال رود یانگ تسه سرعت و قدرت، از ویژگیهای مدارس شمالی است و این مدارس بر روی انواع لگدها و حرکات پا تاکید فراوان دارند.از این رو گفته می شود(( مشت های جنوبی، پاهای شمالی)) سبکهای عمده مدارس شمالی ووشو عبارتند از: شائولین چوان، فنزی چوان، پائو چوان، هانگ چوان، تونگ بی چوان، میزون چوان، لی یوهه چوان، تن توئی، چیوجیائو( ضربه های تند پا)، باجی چوان( بوکس نهائی) ، تای زوچانگ چوان و میان چوان( بوکس نخ ابریشمی). همین طور سبکهای پر طرفدار تای چی چوان و چانگ چوان و زوئینگ یی چوان و غیره وجود دارد . هر کدام از این سبکها متون خاص خود را دارد. فرم های متعدد، حاصل رشد در مدارس عمده سبکهای محلی، متناسب با دست آورد اساتید برجسته ووشو است. بعضی از این سبک ها علاوه بر روتین های ساده، فنون پایه و تمرین هایی برای مبتدیان، تمرین های پیچیده ای هم برای هنرجویان پیشرفته دارند. برای نمونه تای چی چوان به 5 شاخه اصلی sun ،yang،chen ،woo ،hawoo تقسیم می شود .هر یک از این شاخه ها شامل انواعی از فرم های گوناگون می باشند.مثلا" شاخهchan دارای روتین قدیمی، روتین جدید و روتین ژائو بائو است. شاخهyang دارای روتین های بلند و روتین های کوتاه است. با توجه به این همه گروه، مدارس و سبکه، جهت ترتیب دادن مسابقات و ترویج ووشو، نیاز به سازمان دهی امور، کاملا" مشهود است. امروزهدر مسابقات، سبکه در 7 دسته قرار می گیرند: 1- دسته چانگ چوان آزاد: روتین هایی که از زمان تاسیس چین جدید بوجود آمده اند. این روتین ها که بر پایه شاخه سنتی چانگ چوان شکل گرفته اند شامل استقرارهای معین، استانداردها و مواد آموزشی یکنواخت است و به خاطر حرکات پر تحرک و گسترده شان برای کودکان مناسب تراند. 2- دسته تای چی چوان: شامل تمامی سبک های سنتی و جدید می باشد . این استقرارها که برای بیشتر افراد مناسب اند، در درمان بیماری و تقویت ساختار بدنی مفید می باشند. 3- دسته نان چوان: حرکات این سبکهای جنوبی قدرتی و پرتکاپو هستند و دارای تنوعی از ضربات دست و فریادهای انفجاری هماهنگ با حرکات می باشند. 4- دسته زونگ پی باگوا: ویژگی آن حرکات با ثبات، ریشه دار و فرم های ساده است . رهبری حرکات بر عهده ذهن می باشد و بر هماهنگی ذهن، فرم و نبرد تاکید دارد. 5 – دسته تونگ بی پی گوا:سبکهایی که ویژگیشان حرکات آزاد در مسیر های وسیع، ضربات بلند و با فاصله زیاد، تحت فشار قرار دادن حریف با انفجارهای سریع و متمرکز می باشند. 6- دسته دی تانگ: تقلیدی- سبک زنده و پر شوری که پرش ها و غلتیدن های فراوانی به تقلید از حیوانات مختلف دارد. 7- دسته آزاد: آمیزه ای از سبکهای مختلف سنتی شمالی است. این سبکها همراه حرکات پر تحرک و موج دارشان با سرعت بالائی اجرا می شوند. (( 18 سلاح)) همانطور که قبلا" گفته شد ، ووشوی چینی علاوه بر فنون استاندارد مبارزه تن به تن به تمرین با سلاح هم توجه دارد0 نه تنها اکثریت این سلاح ها بر گرفته شده از سلاح های سنتی می باشند بلکه عبارت (( 18 سلاح رزمی)) نیز از زمان قدیم مرسوم بوده و در زمان سلسله سونگ (960 – 1279 ) کاربرد وسیعی داشته که در کتاب(( راهزنان مرداب)) رمان نوشته شده در زمان سلسله مینگ به کرات از آن نام برده شده، یک نسخه از این کتاب نام این ((18 سلاح رزمی)) را این طور ثبت کرده: نیزه بلند، کمان بلند، کمان تفنگی ، چکش، گرز، عصا، چماق، شمشیر، زنجیر، قلابها، خنجر ترکیبی با تبر، تیشه ساتور ، تبر دسته کوتاه، تبرزین، سپهر ، چوب دستی ، نیزه، شن کش. در دوره های تاریخی مختلف و شاخه های متفاوت ووشو ، سلاح هایی که عنوان (( 18 سلاح )) را یدک می کشیدند، متغیر بوده اند . امروزه این عبارت معمولا" بر سلاح های زیر اطلاق می شود:شمشیر پهن، نیزه، شمشیر دو بند، تبرزین، تبر دسته کوتاه، پارو( بیل) ، چنگال، عصا، ساتور،چکش، چماق، نیزه تیغه بلند، گرز(( چوب))، خنجر ترکیبی با تبر، چنگک، نیزه سه شاخه0 این عبارت یک عبارت کلی است زیرا سلاحهای رزمی هرگز محدود به 18 ن.ع نبوده اند.. سلاح های دیگری که معمولا" استفاده می شوند عبارتند از: خنجر امی، ایپون –نام آن بر گرفته از کوه emmi در استان سی چوان است ، جایی که زادگاه این سبک است- چماق دسته خمیده و قلاب است0 هر کدام از این دسته ها ، دارای نمونه های زیاد است .برای مثال دسته شمشیر پهن دسته کوتاه و بلند، شمشیر پهن تکی ، شمشیر، شمشیر پهن دو تائی و شمشیرهای سه سر و دو سر هستند. گرزها شامل چوب بلند، چوب متوسط ، چوب کوتاه، نانچکو دسته بلند و دسته کوتاه و سه قسمت. هر سطح سلح مهارت خاصی برای استفاده از خود می طلبد بنا به گفته برجستگان ووشو: (( نیزه در طول یک خط صاف ضربه می زند، گرز در یک محدوده ضربه می زند ، شمشیر پهن مثل یک ببر وحشی است ، شمشیر دو لبه مثل یک اژدها می چرخد )) هر سبک معمولا" روشن خاص خود را برای بکار بردن سلاح ها دارد.مثلا" فرقی نمی کند که گرز در چه سبکی بکار می رود ، در حمله های بلند با فشار ضربه می زند ، می شکافد، کشیده می شود و چرخانده می شود و در مبارزه در فاصله نزدیک دارای ضربات تند و کوتاه، تکان ها و ضربه های با فشار می باشد. هر چند که گرز یک سر سبک نان چوان بیشتر بر نیرو تاکید دارد تا تکان دادن در حالیکه گرز متوسط سبک چانگ چوان بیشتر دارای چرخش و تکان است. امروزه سلاح های گوناگون بکار رفته در ووشو به 4 دسته تقسیم می شوند: 1) سلاح های بلند: بلندتر از قامت انسان اند و با دو دست بکار می روند و شامل: نیزه، چوب، شمشیر پهن بزرگ، نیزه دسته بلند، کوان دائو، چنگال، نیزه سه شاخه وبیل هستند. 2) سلاح های کوتاه : کوتاه تر از قامت انسان اند و با یک دست بکار میروند و شامل: شمشیر پهن، شمشیر باریک، ساتور، چکش، چوب دستی، عصا، خنجر و سپهر هستند. 3) سلاح های نرم: از طناب، زنجیر و یا حلقه ها برای درست کردن، سلاح های متصل به هم که می توانند به دور یا نزدیک ضربه وارد کنند ، استفاده می شود. اینها با یک یا هر دو دست استفاده می شوند و شامل : زنجیر نه تکه، سانچکو ، چکش پرنده که عبارتند از 2 گوی آهنی که به دو سر یک زنجیر آهنی متصل شده اند- ایپون، پنجه پرنده و نانچکو. 4) سلاح های دو قلو: در این مورد یک جفت سلاح وجود دارد که هر یک در یکی از دست ها قرار می گیرد و شامل: شمشیر پهن 2 تایی، شمشیر باریک دو تایی، قلاب های دو قلو، عصاهای دو قلو، چماق دسته خمیده دو قلو، نیزه های دو تایی، ساتورهای دو تایی، خنجر دو قلو، خنجرهای دو دو، میله های دو تایی با سر هایی به شکل مشت و تبرزین می باشند. روشهای تمرین ووشو روشهای زیادی برای تمرین ووشوی چینی وجود دارد. سه روش اصلی عبارتند از: روتین های تمرین، نبرد تن به تن و تمارین پرورش مهارت روتین های ووشو شامل سری کاملی از حرکات زنجیره وار بی وقفه است که گاهی به 100 حرکت پشت سر هم می رسد برای هر روتین ترکیب، ترتیب و ریتم حرکات متفاوت است و تغییراتی هم در شدت دشواری تکنیکی تمارین به چشم می خورند این روتینهای تمرینی ممکن است به صورت های زیر باشند: روتین های تک نفره بدون سلاح ، با سلاح، روتین های مبارزه تن به تن نمایشی که توسط 2 یا 3 نفر با یا بدون سلاح یا ترکیبی از مبارزین مسلح و با سلاح گروهی ، بدون سلاح یا با سلاح که همزمان توسط چهار نفر یا بیشتر اجرا می شوند مبارزات تن به تن مبارزاتی اند که توسط 2 مبارز انجام می شوند. معمولی ترین فرم های آن عبارتند از: 1) مبارزه آزاد: مسابقاتی که دارای مبارزه تن به تن و بدون سلاح هستند.. هدف در این مسابقات زمین زدن حریف با مشت و لگد است. مبارزین در پوشیدن لباس های محافظ مختارند. 2) مبارزه با دست: مسابقه ای با دست خالی که در آن مسابقه دهندگان در ناحیه مچ با هم تماس مداوم دارند و هدف غلبه بر حریف از راه هل دادن یا کشیدن است. مشت، لگد و گلاویز شدن ممنوع است . 3) مبارزه با چوب دستی کوتاه: هر نفر چوب دست کوتاهی که پوشیده از چرم یا پنبه است در دست دارد . هر دو لباس محافظ می پوشند و برنده کسی است که اولین ضربه را به حریف بزند. 4) مبارزه با چوب دست بلند: هر مبارز میله یا چوب دستی بلندی در دست دارد و لباس محافظ پوشیده است. نفر اول که به حریف ضربه بزند برنده است. یکی از اصول آموزش ووشو ، تمارین پرورش مهارت، برای بهبود نیرو و تکنینک های پایه ای می باشد.. این تمارین شامل تمرین حرکات تعادلی که در آن هنرجو برای مدتی حالت را حفظ می کند و تمارین پاها ، لگد زدن، کشش و غلتیدن است برخی از اساتید فن علاوه بر تمارین 4 روش زیر را هم معتبر و مفید می دانند: استفاده از کیسه بوکس ، کاغذ چند لایه ای برای تمرین ضربات، میله های متحرک و میله های چوبی . (( ارزش ووشوی چینی)) یکی از ویژگی های ووشوی چینی این است که در طول تاریخ طولانی اش ، همواره به خاطر ترکیب منحصر به فرد خود از تمرین های سلامتی بخش ، دفاع شخصی و هنر و انضباط فردی، بوجود آمده است. 1) ورزش سلامتی بخش بیش از 100 سال قبل ، یک استاد تای چی چوان در کتاب خود (( سرود 13 استقرار)) این طور نوشت: (( اکنون به هدف این وضعییت ها بیاندیش - کسب عمر طولانی و جوانی جاودان)) این جمله منعکس کننده یکی از اهداف اساسی ووشوی چینی است. بخشی از تمارین ووشو،چینی است . بخشی از تمارین ووشو، سکون و حرکت ، چرخش و بسیاری از حرکات دیگری که نیازمند مهارت های خاص می باشن د را در هم می آمیزد . ضربات سریع و قدرتی و پرش های چالاک آن نیازمند قدرت، سرعت و انطباق پذیری هستند . نیاز به تمرکز و تصمیم، ذهن و روح را همزمان تحریک می کند. سازمان تربیت بدنی پکن، بر روی قلب و عروق گروهی از دانشجویان که مرتبا" ووشو تمرین می کردند و گروه دومی که تمرین نمی کردند، آزمایشی مقایسه ای انجام داد. از هر دانشجو خواسته شد که در مدت 30 ثانیه 20 بار کلاغ پر انجام دهد. نتایج حاصله نشان می دهد که: ووشو می تواند عملکرد سیستم قلب و عروق را بهبود ببخشد و ضربان قلب و فشار خون را کاهش دهد. ارزش درمانی تای چی چوان از این هم چشم گیر تر است. در این ترکیب ، ووشو و تنفس سنتی و تمرین های بدنی، برای رهبری حرکات از ذهن استفاده می شود، ماهیچه ها تا حد امکان شل و آرام اند و از فشار زیاد اجتناب می شود در هنگام تمرین، برای رسیدن ذهن به یک وضعیت آرام و کنترل شده، باید تا حد امکان از مزاحمت های بیرونی جلوگیری شود. به این ترتیب ذهن استراحت می کند و هم زمان حرکات آرام و کنترل شده، اجازه می دهد تا خون بدون محدودیت از جانب مفاصل قفل شده و عضلات منقبض، آزادانه گردش کند تنفس عمیق و راحت می شود . تمرین ملایم به تدریج ارگان های داخلی و سیستم قلب و عروق را تحریک می کند ، بدون اینکه هنرجو خسته شود یا نفسش بند بیاید. به این ترتیب بنا به وضعیت هنرجو، سرزندگی، تمرکز و نیرو به طور طبیعی بوجود می آید این ورزش مخصوصا" مناسب افراد ضعیف یا مسن است. 2) مهارت های دفاع شخصی از نظر تاریخی، ووشو در اصل بیشتر وابسته به جنگ بود . روش تمرینی که برای دفاع از خود شکل گرفته بود. امروزه هنوز هم ویژگی های مبارزه ای خاص خود را حفظ کرده و چند سبکهنوز هم بر تمرین و توسعه فنون موثر مبارزه تاکید دارد . قرن های اخیر شاهد بسیاری از اساتید بزرگ ووشو بوده اند . آنها گام های بلندی در راه ترکیب فنون مبارزه و روش های سلامتی بخش برداشته اند روش های آموزشی که برای تمرین بدن و ذهن و مهار کردن کامل توانایی های بدن طراحی شده بودند. 3) زیبائی ووشوی چینی ووشو تنها راهی برای افزایش سلامتی و مهارت های فرد نیست . پیوند طولانی آن با حرکات به آن کیفیت هنرمندانه ای بخشیده است. هم زمان بر روی بدن، تعادل، تسلط بر اعصاب و روحیه تاکید دارد. تمارین زنده آن بر جسم تاثیر زیبائی بخش دارند و بر خلق و خو تاثیر مثبت می گذارند. این خصوصیات ، ووشو را به (( وویی)) یعنی هنر رزمی تبدیل می کنند. ووشو همین طور می تواند، ظاهر فرد را بهتر کند و به آن تناسب، عرض و چالاکی بدهد و روحیه اش را شاداب و متعادل می کند. 4) هنر و مهارت اخلاق یکی دیگر از ویژگی های ووشوی چینی ، تاکید فراوان آن بر تسلط بر خود و اخلاق خوب است . لازمه هنر رزمی این است که شخص تسلط بر نفس را تمرین کند و هرگز از توانایی های خود در جهت بهره شخصی خود یا برای آزار رساندن به افراد ضعیف تر از خود استفاده نکند. او باید به دنبال حفظ عدالت باشد، در رویارویی با وحشی گری نترس بماند و روحیه تعاون و تواضع را در خود تقویت کند . راهبان معبد شائولین ، در استان جدید هنان 10 فرمان تمرین ووشو را اعلام کردند0 برخی از این فرامین عبارتند از : (( اجازه بدهید که هدف اصلی نیرومند کردن بدن و ذهن باشد. مهارت در هنرهای رزمی فقط برای دفاع از خود است جلوگیری از تمام زیاده روی ها در بکار بردن نیروی خود هر کس از ایجاد مزاحمت یا وحشی گری بی دلیل لذت می برد باید بداند با شخص خاطی همان طور برخورد می شود که با کسی که قوانین این موسسه را زیر پا بگذارد)) روحیه این راهبان، همین طور تمامی اساتید ووشو ، در گذشته و امروز برای ما الگو می باشد. سه شنبه هفتم آبان 1387 :: 7:57 :: نويسنده : خدمتگذار ووشو
سونا سه شنبه هفتم آبان 1387 :: 7:55 :: نويسنده : خدمتگذار ووشو
رژيم غذايى مناسب، يكى از مهم ترين اصول حفظ تناسب اندام براى ورزشكاران است و اين در حالى است كه برنامه غذايى يك ورزشكار بايد با در نظر گرفتن نيازهاى انرژى خاص هر ورزش و حجم تمرين روزانه، سن، جنسيت و اولويت هاى رژيمى او تنظيم شود. ورزشكاران به چه مقدار انرژي نياز دارند انرژى مورد نياز ورزشكارانى كه در ورزش هاى گروهى، قدرتى و استقامتى شركت مى كنند، بين ۲۵۰۰ تا ۴۰۰۰ كيلوكالرى براى خانم ها و ۳۰۰۰ تا ۶۰۰۰ كيلو كالرى براى آقايان متغير است. افراد با فعاليت كمتر در سن ۱۸ تا ۳۵ سالگى، روزانه تقريباً به ۱۸۰۰ تا ۲۱۰۰ كيلو كالرى براى خانم ها و ۲۲۰۰ تا ۲۵۰۰ كيلو كالرى براى آقايان انرژى نياز دارند. حتى ممكن است نياز انرژى در دوران رشد، بيشتر و با افزايش سن، كمتر شود. گروه هايى از ورزشكاران مانند ژيمناست ها، كسانى كه پاتيناژ(اسكيت روى يخ) بازى مى كنند و همچنين ورزشكارانى با گروه وزنى مشخص مانند وزنه برداران، كشتى گيران و جودوكاران، بايد تلاش كنند تا توده بدنى خود را در حد مشخصى نگه دارند و به احتمال زياد، كالرى بسيار كمترى براى فعاليت هايشان دريافت مى كنند.در مواقعى كه دريافت انرژى، از انرژى مورد نياز كمتر است، سوءتغذيه نسبى رخ مى دهد. گاهى زنان ژيمناست روزانه كمتر از ۱۲۰۰ كيلوكالرى مصرف مى كنند كه ممكن است به دريافت كم ريزمغذى ها مانند ويتامين هاى B1، C و E، فولات و مواد معدنى از جمله آهن، منيزيم، كلسيم و روى منجر شود. براى اين گروه از ورزشكاران علاوه بر مشاوره تغذيه در مورد نيازهاى انرژى، مصرف مكمل هاى غذايى مى تواند مفيد باشد. تغذيه مناسب ورزشكاران تغذيه مناسب شامل رژيمى است كه اساسا گياهى، پُر كربوهيدرات (۵۵ درصد تا ۶۵ درصد كل كالرى)، كم چربى (كمتر از ۳۰ درصد كل كالرى) و از نظر پروتيين، كافى (۱۰ درصد تا ۱۵درصد كل كالرى) باشد.نتيجه ده ها سال تحقيق نشان مى دهد كه رژيم هاى غنى از حبوبات، سبزى ها و ميوه ها(غذاهاى پركربوهيدرات) به پيشگيرى از بيمارى ها كمك مى كند، وزن بدن را ثابت نگه مى دارد و عملكرد ورزشى را به حد مطلوب مى رساند. نبايد اين نكته را فراموش كنيد كه رژيمى كه به مقدار كافى كربوهيدرات ندارد، موجب تخليه سريع ذخاير گليكوژن موجود در عضلات و كبد مى شود و ظرفيت تمرينات ورزشى شديد و طولانى مدت را كاهش مى دهد. بيشتر ورزشكاران، روزانه به ازاى هر كيلوگرم از وزن بدن خود به ۴ تا ۶ گرم كربوهيدرات نياز دارند. در فعاليت هايى كه ۷۰ درصد انرژى دريافتى روزانه را كربوهيدرات ها تشكيل مى دهند، اين مقدار به ۷ گرم به ازاى هر كيلوگرم از وزن بدن افزايش مى يابد. در هنگام تمرينات استقامتى شديد يا در طى مسابقات طولانى مدت ممكن است مصرف ۹ تا ۱۰ گرم كربوهيدرات به ازاى هر كيلوگرم از وزن بدن در روز ضرورت پيدا كند. همه چيز درباره كربوهيدرات ها كربوهيدرات ها موادى هستند كه بدن در طى ورزش به عنوان سوخت از آنها استفاده مى كند و مقدار ذخيره آنها مستقيما بر توانايى و استقامت ورزشكار اثر مى گذارد و به مقدار محدود به صورت گليكوژن در كبد و عضلات ذخيره مى شوند. گيلكوژن عضلات، سوخت عضلات را تأمين مى كند، در حالى كه گليكوژن كبد، قند خون را جهت خون رسانى به مغز در حد طبيعى نگه مى دارد. به اين ترتيب ورزش و تغذيه به موقع و مناسب مى تواند ذخيره گليكوژن را افزايش دهد. كربوهيدرات ها به طور عمده بر اساس وزن مولكولى به انواع ساده و پيچيده طبقه بندى شده اند: كربوهيدرات هاى ساده شامل مونوساكاريدها، دى ساكاريدها مثل گلوكز، فروكتوز، ساكاروز و گالاكتوز است كه در قند و شكر، كيك، شيرينى ها، شكلات و آب نبات يافت مى شوند. كربوهيدرات ساده همچنين به صورت طبيعى در ميوه ها و سبزى ها توليد مى شود. سه شنبه سی ام مهر 1387 :: 9:17 :: نويسنده : خدمتگذار ووشو
اين امـر غير قابل انكار است: طرح اندام شما معين مى كندكه در چه روزى بـه دنيا آمده ايد. هر چـند شـما مى توانيد ساخت و تركيب كلـى بدن خود را تا حدودى تـغيير بـدهيـد(به عنوان مثال حجم چربى نسبت به حجم ماهيچه هاى بدن) و مى توانـيد با كمك گرفتن از ورزش و رژيم هاى غذايى تـا حـدودى فرم بدن خود را به شكل دلخواه در بياوريد اما ساختـار كـلى بـدن شما هميشه همان طور باقى خواهد ماند.
در نگاه اول شايد اين مطلب چندان خوشايند به نظر نرسد اما به هر حال حداقل مى توانيد از اين امر مطلع شويد كه نمى توانيد به اندام هايى كه ساختار آنها با فرم كلى بدنتان تناسبى ندارند، برسيد. انواع فرم بدن را مى توان به سه گروه تقسيم كرد: اكتومورف، اندومورف، مزومورف. اندام شما در هر يك از اين گروه ها كه جاى بگيرد، بايد نرمش هاى مربوط به همان نوع اندام را انجام دهيد، تا بتوانيد به بهترين نتيجه مطلوب دست پيدا كنيد. اكتومورف (بدن هاى كشيده) اين فرم از اندام، باريك و كشيده است. اين قبيل افراد معمولاً ساختار استخوانى ظريفى دارند، عرض شانه ها كم است. دونده هاى دوى استقامت، و بازيكن هاى بسكتبال را مى توان در اين گروه جاى داد. تكنيك كار با وزنه: براى پرورش ماهيچه ها، اين افراد مى بايست ۲ ست وزنه را براى هر قسمت از ماهيچه ها در برنامه ورزشى خود بگنجانند. تعداد دفعات تكرار نيز ۶ تا ۱۰ بار تخمين زده مى شود. ماهيچه هاى بدن را تقسيم كرده و در هر روز بر روى يك سرى از ماهيچه كار كنيد و روز بعد بر روى گروه ديگر. تكنيك حركات قلبى-عروقى: هدف شما اين است كه استقامت خود را افزايش داده و سلامت قلب و ريه هاى خود را حفظ كنيد. اين نوع حركات را بايد در حدود ۳ تا ۵ مرتبه در طول هفته انجام دهيد. هر جلسه ۲۰ تا ۴۰ دقيقه را به اين كار اختصاص دهيد و از حركات آرام شروع كرده و به مرور بر شدت حركات بيفزاييد. تكنيك كار با وزنه: با اضافه كردن اندكى ماهيچه به بدن خود مى توانيد اندام خود را به زيباترين شكل ممكن در آوريد. بايد ورزش هاى كلى وزنه، براى تمام قسمت هاى بدن را سه مرتبه در هفته انجام دهيد. براى هر قسمت از بدن انجام ۲ ست ۱۰ تا ۱۵ تايى كافى است. ابتدا از وزنه هاى سبك استفاده كرده و سپس وزن آنها را زياد كنيد. براى اينكه تناسب و تقارن بدن همچنان حفظ شود، شايد لازم باشد كه حركات مربوط به نيم تنه بالايى بدن خود را دو برابر كنيد. تكنيك حركات قلبى-عروقى: اين حركات را مى بايست ۳۰ تا ۶۰ دقيقه، به تعداد ۳ تا ۶ مرتبه در هفته انجام دهيد تا بتوانيد بيشترين ميزان چربى و كالرى را بسوزانيد. اين افراد بايد حركات مربوط به اين بخش را تقريباً شديد انجام دهند تا به بهترين نتيجه دست پيدا كنند. مزو مورف اين قبيل افراد معمولاً توده هاى ماهيچه اى بسيار بزرگى داشته و به راحتى مى توانند اندام خود را پرورش داده و عضلات خود را به اندازه دلخواه برسانند. تكنيك كاربا وزنه: حركات ملايم شديد وزنه كه ۲ تا ۳ مرتبه در هفته انجام شوند مى توانند اندام را در تعادل نگه دارند، و به سايز فرد هم چيزى اضافه نخواهد شد. به طور كلى براى هر گروه از ماهيچه ها بايد ۲ ست ۱۲ تا ۱۵ تايى از هر تمرين اجرا شود. بايد حركات را به طور پيوسته انجام دهيد، به اين ترتيب كه پس از اتمام كار بر روى يك گروه ماهيچه اى سريعاً تمرينات گروه بعدى را شروع كنيد. اين كار استقامت و قدرت فرد را افزايش مى دهد و چيزى به حجم بدن نيز اضافه نمى كند. تكنيك حركات قلب-عروقى: 3 تا ۵ مرحله حركات قلب-عروقى در طول هفته و با شدت ملايم، مى تواند به شما كمك كند تا اندامى لاغر و باريك براى خود به وجود آوريد. در هر مرحله بايد حركات را براى مدت زمانى به طول ۳۰ تا ۴۵ دقيقه انجام دهيد.مهمترين چيزى كه بايد در طول انجام تمرينات و تعيين نوع فرم و شكل كلى بدن خود به آن توجه داشته باشيد اين است كه: هيچ گاه خودتان را با افراد ديگر يا حتى با گذشته خود مقايسه نكنيد. فقط بايد تلاش كنيد كه اندام خود را در بهترين شرايط ممكن آن هم در حال حاضر درآوريد. مطمئن باشيد كه اندام زيبايى پيدا خواهيد كرد. سه شنبه سی ام مهر 1387 :: 9:15 :: نويسنده : خدمتگذار ووشو
گروه هاى غذايى مناسب براى ورزشكاران سه شنبه سی ام مهر 1387 :: 9:13 :: نويسنده : خدمتگذار ووشو
روانشناسى علم مطالعه رفتار انسان و روانشناسى ورزشى مطالعه رفتار ورزشى و كاربرد يافته هاى روانشناسى براى بهبود عملكرد و ارتقاى تندرستى است. از حوزه هاى مهم مورد مطالعه روانشناسى ورزشى كه به ويژه در آمادگى قهرمانان كاربرد دارد آمادگى روانى براى عملكرد است كه ورزشكار را براى مسابقه آماده مى سازد. یکشنبه بیست و هشتم مهر 1387 :: 11:7 :: نويسنده : خدمتگذار ووشو
دكتر يونس قربانى «تمرين بدن؛ تحصيل علم و تهذيب نفس؛ سه توصيه تاريخى؛ مذهبى و علمى براى تربيت صحيح نسل هاى آينده و جوان جوامع» اگر هدف مهم و نهايى فرآيند تعليم و تربيت را بطور كلى تكامل ابعاد وجودى انسان ها (تكامل جسم؛ تكامل ذهن و تكامل روح) براى رسيدن به ربوبيت در نظر گرفته و ابزار اين روند را (تمرين و تغذيه؛ علم و دانش و تزكيه و تهذيب) بدانيم متوجه مى شويم كه مقوله تربيت بدنى و ورزش جزء بسيار مهم؛ اساسى و بنيادى فرآيند تعليم و تربيت بوده و اتفاقا اولى ترين و پيشرو ترين نقش را دارا مى باشد. به عبارت ساده تر اگر علماى تعليم و تربيت و اولياى تربيت نسل آينده جوامع؛ به صورت زير بنايى و اساسى سلامت و تندرستى جسمانى آحاد جامعه را صحيح و سالم و منطقى برنامه ريزى؛ پرورش و توسعه دهند طبيعى است كه توانايى هاى فكرى و هوشى و قابليت هاى اخلاقى و انسانى افراد جامعه در بستر صحيحى؛ رشد مناسب و كاملى را تجربه خواهند كرد. بنابه دلايل ذيل: اولا : اين موضوع كه تمرين، تحرك، ورزش و...؛ براى به كارگيرى مواد غذايى مصرفى جهت رشد و تقويت عضلات، استخوان ها و... (تكامل جسمانى) لازم و حياتى مى باشد؛ از نظر علمى و منطقى؛ اثبات و پذيرفته شده است. ثانيا :بر اساس تحقيقات و نتايج پژوهش هاى علمى؛ ثابت شده كه افراد داراى توانمندى و قابليت هاى فنى و ورزشى خوب با سلامت جسمى و بدن مناسب؛ ازبهره هوشى؛ قابليت فكرى؛ آگاهى و دانش بالايى (تكامل ذهنى) برخوردار مى باشند. ثالثا : تجارب عينى ؛ نمونه هاى تاريخى و مذهبى هم به كرات نشان داده است كه سلامتى و تندرستى بدنى افراد با تلفيق معرفت؛ آگاهى و دانش منجر به ظهور و پرورش انسان هايى متواضع؛ فروتن؛ با اخلاق و جوانمرد (تكامل روحى) كه براى احقاق حق و حقيقت و دفاع از مظلوم ؛جان و مال و....؛ خويش را فدا مى كنند؛ گرديده است. با عنايت به مطالب فوق و بررسى اسناد تاريخى؛ مدارك گوناگون علمى؛ تاكيدات مذهبى و توصيه هاى بزرگان مى توان گفت با تدوين برنامه ها؛ سياست ها و عوامل اجرايى و مديريتى پايبند به اصول تعليم و تربيت صحيح و معتقد؛ از طريق تربيت بدنى؛ اولويت و تقدم ورزش و تحرك بدنى جهت پرورش و تقويت افراد سالم و توانمند جوامع بالاخص نسل جوان و آينده ساز (دانش آموزان؛ دانشجويان و...) در برنامه ريزى ها و سياستگذارى ها لازم و ضرورى مى باشد. (اصطلاحا و الزاما بايد نقش ورزش و حركت را در زندگى جدى و اولى بگيريم). ان شاءالله. سه شنبه بیست و سوم مهر 1387 :: 11:42 :: نويسنده : خدمتگذار ووشو
آلوسى از جمله مربيان تحصيل كرده بدنساز و ماساژور است كه سابقه فعاليت در تيم هاى ملى مختلف همچون فوتبال، بسكتبال، وزنه بردارى، كشتى، موى تاى، بوكس و دو و ميدانى را در كارنامه كارى خود دارد، هم اكنون دانشجوى دكتراى رشته تربيت بدنى و داراى مدرك A جهانى بدنسازى فوتبال در ايتاليا و يونان است. آنچه در ادامه مى آيد تلاشى است كه از سوى وى براى آشنايى علاقه مندان با تعريف هاى مقدماتى و سپس تمرينات ويژه هر بخش تهيه شده و در چندين بخش تقديم خواهد شد. آمادگى هوازى حداكثر توانايى ريه ها، قلب و عروق براى جذب و انتقال اكسيژن را آمادگى هوازى مى نامند. ظرفيت هوازى توانايى هاى مصرف اكسيژن به وسيله بدن در هنگام فعاليت هاى شديد ظرفيت هوازى ناميده مى شود. استقامت هوازى به بيان ساده توانايى وتحمل بدن در برابر خستگى استقامت هوازى ناميده مى شود و به طور كلى استقامت به دو بخش عضلانى قلبى- تنفسى تقسيم مى شود. تمرين هوازى تمرينى است با استفاده از فعاليت هاى هوازى كه باعث افزايش كارى سيستم هوازى و در نهايت افزايش آمادگى هوازى است. آستانه هوازى حداقل شدت و مدت تمرين براى تاثيرگذارى بر آمادگى هوازى آستانه هوازى ناميده مى شود. آستانه بى هوازى شدتى از تمرين كه اكسيژن مصرفى براى تامين انرژى مورد نياز كافى نباشد و سطح اسيد لاكتيك عضله و خون افزايش يابد را آستانه بى هوازى مى گويند. تمرين هوازى آستانه هوازى و آستانه بى هوازى را افزايش مى دهد و آهنگ تنفس در تمرينات هوازى است. بنابراين در تمرينات هوازى هيچگاه شخص به مرحله اى نمى رسد كه تنفس هواى او بريده بريده شود. فعاليت هاى هوازى در ورزش هاى مانند : دويدن ، دوچرخه سوارى، طناب زدن و شنا كردن با سرعت كم و متوسط از فعاليت هاى هوازى است. هوازى: يعنى در حضور اكسيژن براى مثال وقتى گفته مى شود سوختن قند در مسير هوازى، يعنى تجزيه قند در حضور اكسيژن. آمادگى قلبى تنفسى يا قلبى _ عروقى معيار خوبى براى راندن خون غنى از اكسيژن به بافت ها، از اكسيژن است با اندازه گيرى اكسيژن مصرفى بيشنه در دقيقه vot2max مشخص مى شود. تمرين ۱: حركات پرشى در جا روى هر دو پا: وضعيت شروع - طورى بايستيد كه پا هاى شما به اندازه عرض شانه ها از يكديگر باز باشد. اجراء- حركات پرشى در جا فقط روى مچ پاها باشد، تعداد (۸-6)پرش رو به بالا را طورى انجام دهيد كه در هر حركت پرشى رو به بالا مچ پاهايتان با دامنه كامل به حركت در بيايد. تمرين ۲: حركات پرشى به پهلو روى يك پا و فرود روى پاى ديگر: وضعيت شروع - ما بين دو مخروط پلاستيكى طورى بايستيد كه وزن بدنتان روى يك پا مستقر باشد. اجراء- چندين حركت پرشى از روى يك پا به پاى ديگر انجام دهيد. اگر عمل پريدن روى پاى چپ باشد، مى بايد فرود روى پاى راست و در طرف ديگر مخروط پلاستيكى باشد. اين حركات پرشى را نيز مى توانيد به طرف جلو و عقب انجام دهيد. تمرين ۳: حركات پرشى با هر دو پا، درجهت پهلو به پهلو: وضعيت شروع - طورى بايستيد كه پاهايتان به اندازه عرض شانه ها از يكديگر باز باشد، در اين حالت بدن را به حالت قائم نگهداريد. اجراء - مطابق تصوير چندين حركات پرشى در جهت پهلو به پهلو را طورى انجام دهيد كه فشار حركات پرشى متوجه مچ پاها باشد. تمرين ۴: حركات پرشى پا جمع با زانوان به طرف بالا: وضعيت شروع - پاها به اندازه عرض شانه از يكديگر باز باشد،بدنتان را به حالت قائم نگهداريد، تا جايى كه مى توانيد سعى نماييد بالاتنه تان به جلو خم نباشد. اجراء - چندين حركت پرشى پى در پى و رو به بالا را به شكلى انجام دهيد، كه درهر پرش بتوانيد زانوانتان را به طرف بالا و نزديك سينه تان بياوريد. در اين حالت دست ها در كنار زانوان باشد . عمل فرود بايد بدون خميدگى بالاتنه به جلو باشد. سه شنبه بیست و ششم شهریور 1387 :: 10:23 :: نويسنده : خدمتگذار ووشو
يكى از موضوعات بسيار مهم براى ورزشكاران استفاده از مكمل هاى غذايى است و اينكه چه بخورند، چه مقدار بخورند و چه وقت بخورند در نظر داشته باشيد يك رژيم مكمل غذايى بعضى مواقع مى تواند بى اثر باشد مثل اينكه از زيبايى يك جنگل به خاطر درختان آن غافل شويم. يعنى هدف اصلى مصرف مكمل ها را فراموش كنيم و متوجه نشويم دقيقا يك بدنساز موفق، چه كارى انجام مى دهد. اگر اين ويتامين ها نباشند، توليد انرژى يا رشد ماهيچه ها به زحمت انجام مى شود و توده عضلانى شروع به تحليل رفتن مى كند و تراكم استخوان ها رو به زوال خواهد گذاشت و همه سيستم هاى بدن شروع به ضعف مى كنند. بيشتر اوقات ما مواد ضرورى بدن را فراموش مى كنيم و تنها به مواد انرژى زا مثل كربوهيدرات ها و پروتيين ها و چربى ها توجه داريم. همه ويتامين هاى محلول در آب (به جز ويتامين C) به صورت كلى تركيب شده هستند با ويتامين B و Complex B (شامل ويتامين هاى B1 و B2 و B3 و B6 و B12 و بيوتين و پانتونيك اسيد) چون اين ويتامين ها محلول در آب هستند، به سختى وارد بافت چربى مى شوند بنابراين در بدن ذخيره نمى شوند و مقدار زيادى از آنها دفع مى شود و دچار مسموميت نمى شوند. اين ويتامين ها به طور مداوم بايد در يك رژيم بدنسازى مورد استفاده قرار گيرند. ۱ـ ويتامين ۱۲ B عملكرد هاى اين ويتامين زياد هستند، از جمله شركت در متابوليسم كربوهيدرات و نگهدارى از بافت عصبى و تحريك عضلات توسط اعصاب و شركت در عملكرد انقباض و توازن و رشد عضلات نقش دارد. ويتامين ۱۲B از غذاهايى با منشا حيوانى به دست مى آيد بنابراين آن دسته از ورزشكارانى كه يك رژيم گياهى سخت را ادامه مى دهند، بايد در رابطه با اين مكمل هاى ويتامين ۲۱B با يك پزشك مشورت كنند. براى برطرف كردن كمبود اين ويتامين تزريقات۱۲ B در بين ورزشكاران متداول است، به طورى كه آنان معتقدند كه ۲۱B عملكرد را بهتر مى كند. ۲ـ بيوتين در تحقيقات انجام شده مشخص شده است كه بدنسازان مشكل زيادى در حفظ مقدار سطح طبيعى آن دارند و علت اين مشكل خنثى كننده بيوتين است كه ماده اى به نام اويدين است. اويدين در سفيده تخم مرغ خام كه يك ماده اساسى براى ورزشكاران است، وجود دارد بنابراين بدنسازان با كمبود بيوتين روبه رو مى شوند. بيوتين نقش حياتى در متابوليسم اسيد هاى آمينه و تهيه انرژى از بسيارى از منابع را دارد. ۳ـ ويتامين B2 (ريبوفلاوين) ويتامين ۲B در توليد انرژى كه از سه مرحله تشكيل شده، شركت دارد و قدرى هم با متابوليسم پروتيين مربوط است و يك نسبت قوى بين جرم بدون چربى بدن و ۲B وجود دارد. مطالعات نشان داده كه زن ها بيشترين احتياج B2 را در سطح فعاليت نرمال دارند و علاوه بر آن ثابت شده كه مكمل B2 تحريك پذيرى ماهيچه ها را بالا برده و در تمرين ورزشكاران ماده اساسى است. ۴ـ ويتامين A2 بيشتر ما ويتامين A را كمك كننده بينايى مى دانيم اما بدنسازان به منفعت هاى ديگر آن نيز احتياج دارند. يكى از فعاليت هاى ديگر ويتامين A شركت در ساختن پروتيين، فرآيند اصلى رشد ماهيچه است. دوم در توليد گليكوژن كه سوخت ذخيره شده براى فعاليت هاى بيشينه و شديد است و شكل اساسى مقدار اندك آن در بدن بدنسازان است. ۵ـ ويتامين E ويتامين E يك آنتى اكسيدان قوى است و از غشاى سلول ها محافظت مى كند و از آنجا كه بيشتر فرآيندهاى متابوليكى بدن باعث رشد سلول هاى ماهيچه اى مى شوند، به سلامت غشاى سلولى وابسته اند. اين ويتامين اهميت به سزايى دارد. علاوه بر آن، آنتى اكسيدان ها به كاهش تعداد راديكال هاى آزاد در بدن كمك مى كنند و مانع تغييرات سلولى و تخريب آن و حتى سرطان مى شود. ۶ـ ويتامين ۳ B (نياسين) اين ويتامين در نزديك به ۶۰ فرآيند متابوليك مربوط با توليد انرژى دخيل است و به دليل سوخت حركتى، براى بدنسازان اهميت ويژه اى دارد. تحقيقات نشان مى دهد ورزشكاران بيش از غير ورزشكاران به B3 نياز دارند. علاوه بر اينها B3 به گشاد شدن عروق منجر مى شود و در ميدان مسابقه به ورزشكار كمك زيادى مى كند اما بايد توجه كرد در حين مسابقه و در طول تمرين چون در سوختن چربى ها اختلال وارد مى كند، نبايد استفاده شود. ۷ـ ويتامين D نقش اصلى آن در جذب كلسيم و فسفر است. كلسيم در انقباض ها عنصر اصلى است. اگر ذخاير مناسبى از كلسيم در دسترس ماهيچه ها قرار نگيرد، انقباض هاى قوى و سخت ماهيچه ها را نمى توان تحمل كرد البته كلسيم باعث تراكم استخوان ها نيز مى شود. ۸ـ ويتامين B1 (تيامين) تيامين از ويتامين هايى است كه براى متابولسيم پروتيين و رشد مورد نياز است. تيامين همچنين در تشكيل هموگلوبين نقش دارد. همانطور كه مى دانيد، در ورزش هاى هوازى انتقال اكسيژن ضرورى است پس ويتامين B1 در تحمل افزايش سطح تمرين اهميت دارد و از جمله ويتامين هاى اندكى است كه عملكرد را افزايش داده و به مقدار زياد، مورد نياز ورزشكاران است و مقدار نياز به آن متناسب با شدت فعاليت است. ۹ـ ويتامين B6 (پيريدوكسين) از جمله فعاليت هاى آن شركت در متابوليسيم پروتيين، رشد و بهينه سازى كربوهيدرات ها است و تنها ويتامينى است كه به طور مستقيم در جذب پروتيين دخيل است. هر چقدر پروتيين مصرفى بيشتر باشد، مصرف اين ويتامين هم بايد بيشتر باشد بنابراين كاربرد عميقى در رشد دارد. ۱۰ـ ويتامين C (اسيد اسكوربيك) بيشتر ورزشكاران اهميت ويتامين C را در موفقيت نمى دانند. ويتامين C يك آنتى اكسيدان است كه سلول هاى ماهيچه اى را محافظت مى كنند و از خطر راديكال هاى آزاد جلوگيرى مى كند. سه شنبه بیست و ششم شهریور 1387 :: 10:21 :: نويسنده : خدمتگذار ووشو
در ورزش حرفه اى امروزه از مسايل روانشناسى بسيار استفاده مى شود كه يكى از مقوله هاى مهم آن تصويرسازى ذهنى است. تصويرسازى ذهنى براى بالا بردن توان عضله و توان بدنى مفيد است اما براى آنكه تمام تاثيرات لازم و مفيد از آن برده شود بايد مراحل انجام اين كار به صورت كامل رعايت شود و يكسرى مولفه ها در نظر گرفته شود. در اين مطلب راه و روش درست تصويرسازى ذهنى به صورت كامل گفته مى شود. ۱ـ هر فردى مجهز به يك ضمير خودآگاه (ذهن هوشيار) و يك ضمير ناخودآگاه (ذهن نيمه هوشيار) و يك ضمير فوق آگاه (ذهن فوق هوشيار) است. ۲- يكى از راه هاى تغيير افكار، تغيير تصاوير ذهنى است. ۳ـ هر فردى، يك تصوير ذهنى از خود دارد كه برآينده خود پندارهاى او در موضوعات مختلف است. ۴ـ فكر كردن و تكرار ذهنى يك تجربه باعث تقويت تصويرذهنى و تاييد بيشتر آن مى شود. ۵ـ ابتدا بايد تصويرذهنى را اصلاح كرد. ۶ـ تصاوير ذهنى قابليت جراحى شدن را دارند. ۷ـ تصاوير ذهنى تامين كننده برنامه هاى ضمير ناخودآگاه ما هستند و ضمير ناخودآگاه مسؤول اجرايى بخش اعظم زندگى ماست. ۸ ـ مغز ما به دو نيم كره راست و چپ تقسيم مى شود كه نيمكره چپ امور مربوط به استدلال و منطق و تجزيه و تحليل و تفكر عمودى را كنترل مى نمايد و نيمكره راست مسائل مربوط به تخيل و سليقه و هنر و احساس و … را شامل مى شود. ۹ـ نيمكره راست نسبت به لحن، بلندى، كوتاهى و جهت صدا حساس است. ۱۰ـ نيم كره راست نسبت به محتوا و مضمون پيام حساس است و به محتواى كلامى و منطقى آن كارى ندارد. بنابر اين تلقينات و پيام هايى كه مورد تاكيد خاص قرار بگيرند به نيمكره راست مغز مى روند. ۱۱ـ براى ايجاد يك حالت جديد بايد مديريت تصاوير ذهنى را به طرز قابل قبولى فرا بگيريد. ۱۲ـ هر تصويرى ذهنى داراى كيفيت هاى فرعى است (بصرى - سمعى - لمسى) ۱۳ـ مهمترين كيفيت هاى فرعى تصاوير: - حركت و سكون - رنگى يا سياه و سفيد - نور و ميزان روشنى - اندازه - فاصله - چند بعدى - تضاد رنگ - زاويه ديد - سرعت ۱۴ - مهمترين كيفيت هاى فرعى سمعى ۱ـ شدت ۲- ارتفاع ۳- سكوت ۴- لحن و طنين ۵ - فركانس صدا ۶- جابجايى ۷ - فاصله ۱۵- مهمترين كيفيت هاى فرعى لمسى: ۱- سردى و گرمى ۲- فشار ۳ - وزن ۴ - غلظت ۵ - سوزش ۶ - درد ۱۶- مى توان با استفاده از كيفيت هاى فرعى، تصاوير ذهنى را كارگردانى نمود. ۱۷ - تصاوير ذهنى به حالت خود احساس و ديگر احساس وجود دارد كه معمولا براى جذب و دريافت از حالت خود احساس و براى دفع از حالت ديگر احساس استفاده مى شود. ۱۸- براى استفاده از تكنيك هاى تصويرسازى ذهنى بايد به چند نكته توجه داشته باشيد: ۱- در زمان حال ۲- مثبت ۳ - با آرامش مناسب ۱۹- براى تحقق هر هدفى، ابتدا تصاوير روشن و مناسبى با توجه به كيفيت هاى فرعى بسازيد (حالت خود احساس) ۲۰- ضمير خود آگاه به منزله سواركار و ضمير ناخودآگاه به منزله اسب است. ۲۱- تلقين و تكرار تامين كننده ضمير ناخودآگاه است و بايد در سطح مربوط به آن به كارگيرى و استفاده گردد. ۲۲- يكى از خطاهاى رايج در استفاده از تكنيك ها تصوير ذهنى اين است كه سطح هوشيار و خود آگاه را در لحظه استفاده از تصاوير ذهنى دخالت مى دهند. هر يك بايد كار خودش را انجام دهد. ۲۳- هر كسى بايد يك استراحتگاه ذهنى و يك خوابگاه ذهنى داشته باشد. ۲۴ - قبل از مطالعه ، كلاس، امتحان و هر كار مهم ديگر ابتدا به مدت چند دقيقه با رعايت شرايط و ضوابط لازم تصوير ذهنى مربوطه را در حالت خود احساس بسازيد و سپس كار را انجام دهيد. ۲۵- براى استفاده از تصوير ذهنى بايد در حالت «الفا» قرار گرفت. ۲۶- طبقه بندى امواج مغزى به صورت زير است: ۱- امواج «بتا»: حالت عادى و هوشيار با فركانس ۱۴ تا ۲۵ و ندرتا ۵۰ سيكل در ثانيه ۲- امواج «آلفا»: حالت آرامش و استراحت ذهن و جسم - نظم قابل توجهى دارند - فركانس بين ۴ تا ۱۳ سيكل ثانيه. ۳ - امواج «تتا»: خواب سبك با فركانس ۶ تا ۷ سيكل ثانيه. ۴- امواج «لاندا»: خواب عميق فركانس كمتر از ۵/۳ سيكل در ثانيه. بهترين حالت براى RELAXTIONامواج آلفا است. ۲۷- در هر روز حداقل ۲ مرتبه و هر مرتبه حدود ۲۰ دقيقه تمرين آرام سازى ذهن و جسم را انجام دهيد. ۲۸- استفاده از تصاوير و صحنه هاى طبيعى جذاب در ايجاد استراحت ذهنى بسيار موثر است. ۲۹ـ بعضى از موسيقى ها براى رسيدن به حالت آلفا كمك موثرى است. ۳۰ـ توجه به نقاط قوت و تجربيات مثبت و لذتبخش در هنگام تصويرسازى ذهنى، عامل بسيار خوبى براى تقويت حس مثبت است. ۳۱ـ با استفاده از پيشرفت هايى كه در علم NLP و سايكوسيبرنتيك مشاهده مى شود با حد بسيار بالايى مى توان از شكل هاى مختلف تصوير ذهنى براى تسلط بيشتر بر ذهن (نه تسلط بر نفس) استفاده كرده توصيه مى شود. سه شنبه بیست و ششم شهریور 1387 :: 10:19 :: نويسنده : خدمتگذار ووشو
نتايج مطالعات جديد نشان مى دهد كه دويدن به طور منظم در پيشگيرى از بروز استئوآرتريت (التهاب استخوان و مفصل) مفيد است. پژوهشگران مى گويند: دويدن به طور حتم هرگونه احتمال بروز مشكلات و ناراحتى هاى زانو را از بين مى برد و افرادى كه عادت به دويدن ندارند بيشتر به عارضه استئوآرتريت مبتلا مى شوند. نتايج اين تحقيق در چاپ ماه آينده نشريه «اسكلتال راديولوژى» منتشر خواهد شد. در اين تحقيقات گروهى از راديولوژيست هاى اتريشى تصاوير ام آر آى از زانوى هفت دونده را ارائه كردند كه در مطالعات قبلى و پيش از شركت در ماراتن وين در سال ۱۹۹۷ شركت كرده بودند. بررسى ها نشان داد: شش نفر از اين گروه هفت نفرى كه پس از آن رقابت به طور مداوم به دويدن ادامه داده بودند در طول يك دوره ده ساله دچار هيچ آسيب جديد در ناحيه مفاصل زانو نشده بودند. در مقابل تنها فردى كه دويدن در فواصل طولانى را در اين مدت رها كرده بود دچار تخريب شديد ساختارهاى داخلى زانوهايش شده بود. از سوى ديگر يك مطالعه بلند مدت در دانشگاه استانفورد در همين زمينه روى ۴۵ دونده و ۵۳ نفر كه عادت به دويدن نداشتند از سال ۱۹۸۴ صورت گرفته است. تمام اين افراد با اشعه ايكس پرتونگارى شدند. نتايج مطالعات نشان داد كه پس از گذشت ۱۸ سال ۲۰ درصد از دوندگان دچار التهاب مفصلى در زانوهايشان شدند در حالى كه اين رقم در بين گروهى كه عادت به دويدن نداشتند به ۳۲ درصد مى رسيد. اين دو پژوهش با ارائه شواهد علمى بيشتر تأكيد مى كنند كه دويدن در حفظ سلامت مفصل ها مؤثر است. اما اين پژوهشگران تأكيد كردند: ما هنوز هم در اين مرحله از آزمايشات نمى توانيم نتيجه قطعى را به دست آوريم و نمى توانيم قاطعانه به دويدن به عنوان راهى براى حفاظت از زانوها توصيه كنيم. از سوى ديگر، كالج طب ورزش امريكا اخيرا گزارش كرده است كه هر پوند وزن اضافى در توده بدنى، چهار برابر پوند بر فشار وارد شده به زانو مى افزايد و بنابراين با اين روال پس از گذشت يك دهه احتمال ابتلا به آرتريت يا التهاب مفاصل ۵۰ درصد افزايش پيدا مى كند. بنابراين دويدن مى تواند به عنوان يك عامل كاهش دهنده وزن در حفاظت از مفاصل زانو نقش بسزايى ايفا كند. درباره وبلاگ
![]() فاطمه بساطی افتخار ووشو کرمانشاه وایران |
||||